Η Παναγιώτα Μαρκοπούλου, σταρ της Τηλεόρασης της
Αθήνας, καταγράφει την τελευταία εκπομπή της «Δ
ευτέρας Δεκαετίας» σε μια ανακατασκευασμένη αίθο
υσα παραγωγής της Λεωφόρου Συντάγματος. Το προγρ
αμματισμένο είδος μεταδόσεων είναι ξεκάθαρο: το
υλικό της ανακαλύψεως προσφέρει τα μυστικά του Μ
εσοπολέμου, με συγκεντρωμένη συντροφιά στον προσ
ωπικό της καταστροφικό ιστό.
Το αγγείο που εμφανίζεται στην εκπομπή είναι ένα
μικρό κεραμικό λακκό, από την Ανατολική Μικρασί
α, το οποίο έχει συλλεχθεί από τον πατέρα της στ
ον Καταστροφικό Χρόνο. Από τη στιγμή που το έχει
στα χέρια της, η εκπομπή της αποκαλύπτει ένα σύ
στημα ελέγχου: οι εικόνες της τηλεόρασης δεν μετ
αδίδονται από ραδιοφωνικό κύμα, αλλά από την παρ
ουσία της ίδιας της Παναγιώτας. Η εικόνα γίνεται
πραγματική μόνο όταν εκείνη την κοιτάζει.
Στην Αθήνα της Νεότερης Εποχής, η τηλεόραση δεν
είναι μέσο ενημέρωσης — είναι κατασκευασμένο μηχ
άνημα εξουσίας. Το κράτος χρησιμοποιεί τις μεταδ
όσεις για να κρατά την ιστορία σε σκοτάδι, αλλά
η Παναγιώτα, που παρουσιάζει στο κοινό το θέμα τ
ης «αποκαλύψεως», δεν μπορεί να σταματήσει την ε
ικόνα του αγγέλου που πλασματίζεται από τον άνθρ
ωπο που την είδε πρώτος.
Όταν η Παναγιώτα προβάλλει την εικόνα του πατέρα
της στο πρόσωπο του Κολονέλου Καραμπίρη, που τη
ς είχε συλλάβει τη μητέρα της στην Ιωνία, η μετά
δοση διακόπτεται από μία σιωπή. Οι προβολείς σβή
νουν. Η Παναγιώτα είναι η μόνη που βλέπει το αγγ
είο να φωτίζεται με αρχαίο κόκκινο φως. Αυτή είν
αι η πρώτη φορά που το αγγείο λέει κάτι: «Ο θάνα
τος σου είναι εκτός χρόνου».
Η διαφθορά αποκαλύπτεται με τρόπο χιουμοριστικό
— οι μεταδόσεις συνεχίζονται, αλλά οι ήχοι παραμ
ορφώνονται σε ελληνική σταρμουσική της δεκαετίας
του ’80, ενώ οι εικόνες αλλάζουν χωρίς να το ξέ
ρει η Παναγιώτα. Από την άλλη μεριά της αίθουσας
, ένας τεχνικός μασάει με παραμορφωμένο χαμόγελο
το χάρτη της Ανατολικής Μικρασίας και τον αφήνε
ι να τραβήξει στο πάτωμα.
Το αγγείο πέφτει στο πάτωμα. Καταστρέφεται. Τα ε
ικόνα της τηλεόρασης εξαφανίζονται για πάντα. Η
Παναγιώτα μένει μόνη στη σκοτεινή αίθουσα. Ένας
ανακατασκευασμένος συνδυασμός φωτισμού της πόλης
σβήνει. Στον διάδρομο, τα ρούχα της Παναγιώτας
ανακαλύπτουν έναν μικρό σημειωματάριο: «Εσύ θα ε
ίσαι η μόνη που θα το ξέρει».
Η εκπομπή δεν θα επαναληφθεί. Το αγγείο εξαφανίσ
τηκε. Η Παναγιώτα δεν ξαναβγαίνει στην τηλεόραση
. Στην Αθήνα της Νεότερης Εποχής, η ιστορία είνα
ι το πιο ακριβό προϊόν. Και εκείνη την προσωπική
της αποκάλυψη, την έχασε. Αλλά η εικόνα της τηλ
εόρασης — η πραγματική — έχει ήδη περάσει σε χιλ
ιάδες οικογένειες. Και η Χιουμοριστική αποκάλυψη
είναι η αλήθεια: η εξουσία δεν προβάλλεται, αλλ
ά κατασκευάζεται.
