Η αποστολή του αρχαιολόγου στο Βαρδιάνο ξεκινά μ

ε έναν ρυθμό της αρχαιολογίας: χάρτες ανακαλύψεω

ν, παλιά εγγραφή σε πέτρα, καρκίνος που τρώει το

φεγγάρι. Πριν από την άφιξή του, το νησί ήταν α

ποκλεισμένο από την Ελληνική Κυβέρνηση – μια ιστ

ορία που δεν υπήρχε στα βιβλία, μόνο σε φωτογραφ

ίες που έκανε κάποιος νομικός στο Φοινίκα.

Εκείνος έχει επίσης την απαγόρευση: η είσοδος στ

ον παραδοσιακό τάφο του νησιού απαγορεύεται από

την ομοσπονδία των Ιερών Αρχαιολογικών Συνελεύσε

ων. Η κανονική θεωρία είναι ότι η έκθεση εκεί θα

ξεκινήσει μια έλλειψη αντικειμενικότητας – αλλά

η αλήθεια είναι ότι οι άνθρωποι που πέθαναν εκε

ί δεν έχουν αποκλειστεί από την ίδια την αρχαία

σκέψη.

Καθώς ανακαλύπτει τον καταγραφικό θάμνο του 1922

, βρίσκει ένα πλοίο χωρίς άνθρωπο – μόνο μια χάρ

τα που δεν ταιριάζει με τον κατάλογο. Οι άνθρωπο

ι του νησιού τον παρακολουθούν με ένα στάσιμο βλ

έμμα, σαν να ξέρουν τι θα συμβεί. Αυτός δεν είνα

ι ο πρώτος που έρχεται. Ο προκάτοχός του εξαφανί

στηκε όταν ανέκρινε τον χάρτη.

Η πρώτη στιγμή που το παρελθόν γίνεται ζωντανό:

η φωνή ενός αξιωματικού στο άγνωστο γλώσσα που δ

εν είναι του 1922, αλλά είναι μια γλώσσα που έχε

ι παραλειφθεί από την Ελλάδα. Ένας άνθρωπος με κ

απέλο και χαρτοφύλακα εμφανίζεται στην ακτή – δε

ν έχει σώμα, αλλά κρατάει την χάρτα. Το νησί δεν

είναι μόνο απομονωμένο – είναι αποκλεισμένο από

τον χρόνο.

Ο αρχαιολόγος καταλαβαίνει τον κανόνα: όποιος ξε

κινάει να ξεκαθαρίζει το παρελθόν, αυτός πρέπει

να παραμείνει μέσα στο νησί. Εκείνος προσπαθεί ν

α φύγει με το πλοίο, αλλά το πλοίο το έχει αναμέ

νει από το 1922. Το νησί αποσυντίθεται στην περι

οχή που δεν είχε ανακαλυφθεί ποτέ.

Το τελευταίο αποτέλεσμα: η εικόνα του αρχαιολόγο

υ προστίθεται στο πολύχρωμο τοίχο του τάφου – έν

ας πολύχρωμος φακός, χωρίς σώμα. Οι νομικοί της

Αθήνας ανακαλύπτουν την αποστολή του – αλλά δεν

υπάρχει καμία έκθεση. Το νησί εξαφανίζεται από τ

ην χάρτα. Η έρευνα συνεχίζεται – αλλά σε μια επο

χή που δεν μπορεί να ξαναφτάσει.

Ποτέ πια δεν θα μπορέσει να ξαναπάει στο Βαρδιάν

ο. Και το παρελθόν του δεν είναι πια ένα περιστα

τικό – είναι μια εγκληματική συμφωνία με την ελλ

ηνική μνήμη.