Στο βουνό του Αρκαδικού νησιού, η άμεση δασκάλα
του χωριού μονάχα στον παλιό παραδοσιακό σχολικό
χώρο, με το παλιό καμπαναριό στο κέντρο, σε μία
εποχή όπου τα πρότυπα της Νεότερης Εποχής έχουν
αντικαταστήσει τον ιερό φόβο με την αποστολή τη
ς κοινωνικής άνοδου. Τα παιδιά μεγαλώνουν σε σχο
λεία όπου η γλώσσα του παραδόσεως αντικαθιστά τη
ν προστασία — οι μαθητές λέγονται μόνο από τον α
ριθμό τους, όχι από το όνομά τους.
Η ημέρα που η Δασκάλα του Χωριού βρίσκει το φακέ
λο στο παλιό αρχείο του σχολείου, με την επισήμα
νση «Κρυφό Παιδί – Παραμελημένος Φακέλος», ξεκιν
ά η αγωνιώδης αλλαγή. Το όνομα του παιδιού, που
είχε συμπληρώσει το φύλλο εγγραφής ως «Γιώργος Μ
αρκού» — το ίδιο όνομα που φέρει το παιδί που με
γαλώνει στο χωριό — αντικρίζει την επισημοποιημέ
νη εγγραφή από το 1923, στην Κωνσταντινούπολη. Ο
ι διαβατήριοι του παιδιού προσκομίζονται από την
Επιτροπή Ελευθερίας, που αποφασίζει ποιοι πρέπε
ι να υπάρχουν.
Αυτή η έκθεση θέτει σε κίνδυνο την εικόνα της Γυ
ναικείου — την εκπαιδευτική ενότητα που αποκλείε
ι την ιστορία των ανθρώπων που δεν είναι εγγεγρα
μμένοι. Στο σχολείο της, η καταγραφή των ονομάτω
ν γίνεται μόνο με την επισήμανση του "Φακέλου Πο
λιτικής Διαφθοράς" — η πρώτη καταγραφή της αποκλ
ειστικής εξουσίας. Η Δασκάλα του Χωριού διαβάζει
το περιεχόμενο: το παιδί είναι γιος της Μαρίας
Αναστασιάδου, απογόνους της αποβληθείσας κοινότη
τας, που έχασε τον θρησκευτικό της κόσμο στην Ασ
ία Μικρά. Οι διαβατήριοι του παιδιού ήταν απορρι
φθέντα πριν από την έναρξη της εκπαίδευσης — και
όμως έχει εγγραφεί.
Το πρώτο σήμα της άμεσης επίθεσης: η ανακοίνωση
από την Επιτροπή Ελευθερίας για την εκκαθάριση τ
ων "παραμελημένων εγγραφών". Η Δασκάλα
παίρνει τ
ον φάκελο στο πλαίσιο της ανακοίνωσης — αλλά δεν
τον παραδίδει. Αντίθετα, τον κρύβει στο βάθος τ
ης τσέπης της γούνας της, καθώς η ζέστη του νησι
ού της φέρνει το αίμα στο πρόσωπο. Το παιδί, με
το μακρύ μαλλί που το καλύπτει σαν περίβολο, την
κοιτάζει στα μάτια την ημέρα της Αγίας Ελένης —
χωρίς φωνή, χωρίς παρακαλούμενο.
Τη νύχτα της πρώτης καταστροφής, η αγωνιώδης συν
αναστροφή επιβάλλεται: το παλιό σχολείο καίγεται
από άγνωστο πυρκαγιά. Οι αστυνομικοί φτάνουν με
την εντολή να συλλάβουν τον υπεύθυνο της "κρυφή
ς εκδοχής". Η Δασκάλα βρίσκεται στην αίθουσα, με
τον φάκελο ακόμα στην τσέπη. Με την προστασία τ
ου πυρκαγιάς, το παιδί της εξαφανίζεται — μαζί μ
ε το σχολείο.
Η επόμενη μέρα: το σχολείο ανακαλύπτεται ως κενό
, με τα παραμένοντα στοιχεία της Ιστορίας στα χα
ρτιά της καταστροφής. Η Δασκάλα του Χωριού αποκα
λείται "ανακαλύπτρια της απαγορευμένης εξου
σίας"
— και εκδιωχθεί. Αλλά η επίσημη εγγραφή του παι
διού, που βρέθηκε στο παλιό φακέλο, τροποποιείτα
ι: το όνομα "Γιώργος Μαρκού" αντικαθίσ
ταται με "
Δημήτρης Παπαδόπουλος", με την επισήμανση «Εγγεγ
ραμμένος υπό την επίβλεψη της Γυναικείου».
Η αγωνιώδης αλλαγή είναι τελεσίδικη: το παιδί εξ
αφανίζεται, αλλά η ιστορία του ζει. Η Νεότερη Επ
οχή δεν είναι πλέον η ιστορία της κοινωνίας — εί
ναι η ιστορία της αποκρύψεως. Και η Δασκάλα του
Χωριού, που μόλις τώρα έμαθε ότι η ακεραιότητα ε
ίναι αξία πιο σκληρή από την αναγνώριση, βρίσκετ
αι στην ακροθάλασσα, κοιτάζοντας το πλοίο που θα
φέρει την απαγορευμένη ιστορία σε άλλο νησί. Το
νησιώτικο μυστήριο δεν έχει λύση — αλλά έχει επ
ιβίωση.
