Στην Πελοπόννησο του 1935, το χωριό Καλαμάτα προ
σαρμόζεται στο νέο σύστημα: οι ψηφιακές θεματικέ
ς αποθήκες αντικαθιστούν τα αρχεία. Κάθε στοιχεί
ο της προσωπικής μνήμης — γραπτό, φωτογραφία, πα
ράδοση — αναλύεται από το Εθνικό Ινστιτούτο Νοημ
ατικής Διασταύρωσης. Οι πολίτες πληρώνουν την ει
σφορά με μνήμες. Εάν δεν εκπληρώνεις το όριο, εξ
αφανίζεσαι από τον κατάλογο των πολιτών.
Ο Φοιτητής Ακτιβιστής, ένας μαθητής του Πολυτεχν
είου Αθηνών που έχει ζήσει στα παραθαλάσσια χωρι
ά της Ανατολικής Μακεδονίας, λαμβάνει την εντολή
να διαγράψει την αναφορά στο Χριστούγεννο του 1
922 στο Παραρτήμα Β’ του Παραρτήματος Α. Η εντολ
ή είναι ακατανόητη — το παραρτήμα δεν υπάρχει. Τ
ο έγγραφο που προσκομίζει έχει διαγραφεί από τη
βάση, αλλά είναι εκεί. Σε ένα μικρό αρχείο που δ
εν πρέπει να υπάρχει.
Ανακαλύπτει ότι το Ινστιτούτο εξαφανίζει τα αποδ
είξιμα γεγονότα που επηρεάζουν την εθνική ταυτότ
ητα. Το 1922 δεν έχει αναφορά στα αρχεία. Το παρ
ασκήνιο της Μικρασιατικής Καταστροφής είναι επισ
τημονική φαντασία — είναι μια εγγραφή στο πρόγρα
μμα, όχι ιστορία. Το Ινστιτούτο έχει εισαγάγει τ
ο σύστημα «Διασταύρωσης» για να ελέγχει την αναμ
νήση. Όποιος προσπαθεί να ανακαλύψει το παρελθόν
, γίνεται άτομο με «σκοτεινό παρελθόν».
Τον Μάρτιο του 1936, στον Κερατσίνι, ο φοιτητής
ανακαλύπτει τον χώρο της Μυστικής Εταιρείας: ένα
ς αποθηκευτικός χώρος κάτω από το Πανεπιστήμιο,
που χρησιμοποιεί τον παραλληλισμό των επιστημονι
κών δεδομένων για να εξαφανίζει ιστορίες. Μεταξύ
των συσκευών, εντοπίζει μια συσκευή που προβάλλ
ει ορισμένα γεγονότα — την εκκίνηση της Καταστρο
φής, την επιστροφή των φυγάδων, την καταστροφή τ
ου ναυτικού. Τα σημεία είναι προσαρμοσμένα σε αν
θρώπινες εγγραφές. Το σύστημα δεν καταγράφει την
ιστορία — την αντικαθιστά.
Στον Αύγουστο του 1936, η Μυστική Εταιρεία αποφα
σίζει να τον εξαφανίσει. Τον εντοπίζουν από το σ
ύστημα ήχου που ανακαλύπτει την αντίφαση. Στο ίδ
ιο πρωινό, απομακρύνεται από την Αθήνα. Η πόλη π
ληρώνει την εισφορά της μνήμης. Το πρόγραμμα απο
καλύπτει ότι η επιστημονική φαντασία δεν είναι τ
εχνολογία — είναι μια διαδικασία αναδιαμόρφωσης
της εθνικής συνείδησης.
Τον Σεπτέμβριο του 1936, ο φοιτητής φτάνει στην
Αμαλιάδα. Εκεί, σε ένα παλιό μεγάλο σπίτι, εντοπ
ίζει μια συσκευή που δεν έχει συνδεθεί στο δίκτυ
ο. Την ενεργοποιεί. Προβάλλει την εικόνα της ανα
χώρησης από Σμύρνη. Το παιδί που κρατάει την μητ
έρα του. Τον άντρα που πέφτει από το τραίνο. Το
σκάφος που δεν φτάνει στην Αθήνα. Το πρόσωπο της
Αθηνάς — μητέρα του, που δεν έχει καταγραφεί πο
τέ. Η επιστημονική φαντασία δεν μπορεί να διαγρά
ψει αυτό. Είναι παρακράτηση. Είναι άλλη μνήμη.
Εκείνη τη νύχτα, το πρόγραμμα αποσπά από το σύστ
ημα. Το Ινστιτούτο αναγνωρίζει την εξαφάνιση. Αλ
λά δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την παρακράτηση.
Η μνήμη που δεν μπορεί να γραφτεί είναι ανεκτή.
Η μυστηριώδης έκθεση είναι τώρα ορατή. Το σκοτει
νό παρελθόν επανέρχεται. Και η Ελλάδα ανακαλύπτε
ι ότι η αλήθεια δεν είναι η επιστήμη — είναι η α
ντίσταση.
