Η Αθήνα του 1935 είναι γέμισε με λευκά πανωλεθρά
, αλλά οι υπόγειοι διάδρομοι του Εθνικού Μουσείο
υ αποκαλύπτουν το νέο νόμο: η επιστημονική φαντα
σία έχει καθορίσει την κοινωνική τάξη. Τα παιδιά
τους οποίων οι ουρανοί δεν είχαν αναφερθεί στον
Νόμο Πατρικής Προστασίας θα χαθούν από την ταυτ
ότητα. Οι εξουσίες παραμένουν ακατάσχετες — η ισ
χύς είναι μέτρηση χρώματος, ρυθμού, διαβάσματος
σε περιοδικά.
Ο Νικόλαος, μποέμης ζωγράφος που ζει στο Κολωνάκ
ι, είναι προστατευμένος μόνο από την αγνότητα τη
ς ζωγραφικής του. Το δικαστήριο τον εκδιώκει από
το επιστημονικό σύστημα του περιφερειακού οργάν
ου — το σύστημα απορρίπτει την ταυτότητα των απο
γόνων που δεν φέρουν καταγραφή από το Σύμβουλο τ
ης Προστασίας. Χωρίς καταγραφή, η ίδια η ύπαρξή
του είναι παράνομη.
Το σύστημα αναγγέλλει την άδεια για «Συνδεδεμένε
ς Εξουσίες»: η Γυναικεία Χειραφέτηση. Οι γυναίκε
ς με περισσότερα συμβολικά πρότυπα (αριθμός παιδ
ιών, χρόνος εντολής) παίρνουν το δικαίωμα να καθ
ορίζουν την ταυτότητα ενός άνδρα. Ο Νικόλαος βρί
σκεται στον καταλόγο «Εξαφανισμένοι», αλλά μια γ
υναίκα από την Κέρκυρα, η Λουλού, προσφέρει την
εξουσία της συμβολής. Η συμφωνία είναι συμβολική
: η Λουλού θα τον θέσει στον κατάλογο των ζωνταν
ών, ανταλλάσσοντας την αγαπημένη της θέση στο πε
ριφερειακό συμβούλιο. Ο γάμος είναι ψεύτικος — α
λλά το πολιτικό έγγραφο ισχύει.
Στον άμαξα της Κέρκυρας, η Λουλού αποκαλύπτει τη
ν πραγματική της απειλή: αν το Σύμβουλο διαπιστώ
σει ότι η συμφωνία είναι ψεύτικη, η ίδια θα αφαι
ρεθεί από τον κατάλογο και θα εκφωνηθεί η προστα
σία της. Η ζωή της έχει τον ίδιο αριθμό σημείων
με τον Νικόλαο. Αν πέσει, και οι δύο εξαφανίζοντ
αι.
Κατά τη διάρκεια της περιοδείας στην Αθήνα, η Λο
υλού σταματάει στον διάδρομο του Μουσείου. Αποκα
λύπτει μια ζωγραφική της Μικρασιατικής Καταστροφ
ής — την ίδια εικόνα που είχε ζωγραφίσει ο Νικόλ
αος πριν από τον εκδιωχισμό. Το σύστημα το είχε
καταγράψει ως «εκφραστική παραβίαση». Η Λουλού δ
εν την αναγνωρίζει ως έργο, αλλά ως μνημείο. Την
παίρνει.
Το πρωϊνό της Κορυφής, το σύστημα ανακοινώνει τη
ν ανακοίνωση: η Λουλού έχει εκφράσει «εσωτερική
αναταραχή». Η συμφωνία ακυρώνεται. Ο Νικόλαος απ
ομένει μοναχικός στο κατακόρυφο διάδρομο. Οι θέσ
εις των δύο έχουν αντικατασταθεί. Ο Νικόλαος ανα
καλύπτει ότι η Λουλού είχε ζωγραφίσει την ίδια ε
ικόνα στον τοίχο του σπιτιού της. Η ταυτότητα δε
ν είναι έγγραφο. Είναι μνήμη.
Η ημέρα του Τελεσίδικου τελειώνει. Ο Νικόλαος πε
ριφέρεται στον διάδρομο. Στην κορυφή, μια σκιά α
ποκαλύπτει μια αναφορά: «Η Λουλού προστατεύθηκε.
Η ιστορία δεν αναφέρεται. Η επιστημονική φαντασ
ία δεν αρκεί. Η θεωρία δεν καθορίζει την ζωή». Τ
ο κείμενο αναφέρεται στο περιφερειακό σύστημα. Α
νακοινώνει την αναστολή του Νόμου Πατρικής Προστ
ασίας. Η απειλή έχει αντιστραφεί. Οι δύο δεν έχο
υν φύγει. Η ζωή τους είναι αποδεκτή. Το σύστημα
έχει αλλάξει.
