Ο άνθρωπος που δεν ήθελε να ξεχωρίζει ανακάλυψε
το ένα πορτάκι που δεν έκλεινε: ένα περιβάλλον φ
αντασίας που είχε περικλείσει την αλήθεια της πο
λιτισμικής αναβίωσης. Η Σμύρνη του 1922, με τα φ
λεγόμενα σπίτια και τα ανελέητα σκαμμένα περίπατ
α, είχε μεταμορφωθεί σε έναν απαγορευμένο κόσμο
όπου οι νόμοι της πραγματικότητας είχαν σταματήσ
ει να ισχύουν. Οι εξαφανισμένοι δεν έχασαν μόνο
την οικογένεια — χάνονταν και η ίδια η δυνατότητ
α να ζήσουν δύο ζωές.
Όταν η εγγονή του, η Λίλα, εξαφανίστηκε από την
περίοδο της Μεταπολίτευσης, το πρώτο πρόβλημα δε
ν ήταν η απαγωγή — ήταν το γεγονός ότι η ίδια η
συμπεριφορά της στον δρόμο της Αθήνας του 1985 ή
ταν ακριβώς η ίδια με την εκείνη της 1923 στον δ
ρόμο της Μορφώς. Το παιδί του είχε φτάσει στον ε
πιβλητικό χώρο της φαντασίας — και εκεί, οι έννο
ιες του χρόνου, του σώματος και της ιστορίας είχ
αν αντικατασταθεί.
Η μόνη παραβολή που μπορούσε να τον αποκαλύψει ή
ταν η απαγωγή: η διακοπή της ζωής σε έναν κόσμο
που δεν μπορούσε να αναγνωρίσει την ίδια την εξα
φάνιση. Ενώ η αστυνομία αναζητούσε μια διαφυγή,
ο αρχαιολόγος ανακάλυψε τον θεσμό της Γυναικείας
Θέσης — μια εγκαταλειμμένη συνοικία στον θάλασσ
α, όπου οι γυναίκες που είχαν εξαφανιστεί από το
1922 είχαν δημιουργήσει ένα δίκτυο αναπαραγωγής
ψευδοζωής, στο οποίο κάθε εγγονή της κοινότητας
μετατρεπόταν σε κληρονόμο της αναμνήσεως.
Μια νύχτα, ενώ έψαχνε την Λίλα στο περίγραμμα το
υ παλιού πλοίου, ανακάλυψε την τελευταία κανόνα:
η ζωή που ζει η κάθε γυναίκα στη φαντασία δεν ε
πιτρέπεται να ξαναβγεί στον πραγματικό κόσμο. Αν
η εγγονή του ξαναβγεί, θα ξεθωριάσει την ίδια τ
ην αναμνήσεως. Η ζωή της θα αναληφθεί από την φα
ντασία — και η αληθινή ζωή θα εξαφανιστεί.
Την επομένη το πρωί, η Λίλα ήταν ξανά στο σπίτι
της μητέρας της, με τα μάτια ηρεμημένα, με το χα
μόγελο της εκείνης της εποχής. Το αποτέλεσμα δεν
ήταν η επιστροφή — ήταν η πλήρης αποδοχή. Ο αρχ
αιολόγος αποκρύψατε την αλήθεια στον εαυτό του,
και στην καρδιά του μπήκε η ηρωική αποφασιστικότ
ητα να μην αποκαλύψει ποτέ τον διπλό κόσμο. Το π
ιο βαθύ θρίλερ δεν ήταν η απαγωγή — ήταν η επιλο
γή να μην πει τίποτα.
