Η αφορμή ξεκινά στην Κύθηρα του 1935, όταν η αρχ
αία σχέση μεταξύ των νησιώτικων οικογενειών και
των θεμάτων του άρχισματος – η οποία έχει ενσωμα
τωθεί στον κοινωνικό κανόνα της νομής – ανακατεύ
εται σε μια προσωπική αποκάλυψη: οι άντρες της ο
ικογένειας Αναστασιάδη αποκρύπτουν το γεγονός ότ
ι η φυλή τους ήταν η ίδια που εκτέλεσε τον αρχαί
ο ιερέα του Δία στην Πολιορκία του 600 π.Χ., αντ
ί για την εκτέλεση να το αποδεχτούν στον νόμο τη
ς περισυλλογής. Το μυστήριο δεν αποκαλύπτεται στ
ο παρελθόν – αλλά στην εποχή της μικρασιατικής κ
αταστροφής, όταν οι πρόσφυγες από την Ανατολική
Μικρά Ασία ζουν σε παραβολικά σπίτια στην Κύθηρα
, και η αρχαία σχέση με τον θεό του έναρξης έχει
μετατραπεί σε μια συνήθεια θυσίας που διατηρείτ
αι μόνο στα σκοτεινά καταστήματα των κοινοτήτων.
Το ένα άτομο της Γυναικείου αποκαλύπτει την επικ
ράτηση της περίστασης: η άντρας που ζούσε στον π
εριφερειακό οίκο έχει πεθάνει με την κεφαλή στον
τοίχο, αλλά η τοποθεσία του προσώπου είναι εντε
λώς διαφορετική από την οποία το έχει περιγράψει
η αστυνομία – ακόμη και η προσωπική σημαία του
έχει αντικατασταθεί από μια συλλογή παλιών τεχνι
κών φωτισμών από την Ανατολή. Η αποκάλυψη είναι
προσωρινή – η έρευνα εκκρεμεί στο σκοτάδι της κο
ινωνίας.
Στο κέντρο της δίκης για φόνο έχει τεθεί ο Λαϊκό
ς Τραγουδιστής Σπύρος, ο οποίος προσφέρει στην ε
πιτροπή μια συλλογή τραγουδιών από την Ανατολή,
από την εποχή πριν από την καταστροφή, που περιέ
χουν μυστικές μεταφορές για τον θεό του έναρξης
– αλλά επίσης και τον τρόπο πώς η προσωπική συλλ
ογή φωτισμών ήταν η πηγή της ισχύος της οικογένε
ιας. Η έρευνα ανακαλύπτει ότι ο φόνος δεν ήταν π
ροσωπικός – αλλά ήταν εκτέλεση προκειμένου να δι
αγραφεί η προσωπική προσφορά του θεού στην οικογ
ένεια. Ο Σπύρος αποκαλύπτει την προσωπική συλλογ
ή φωτισμών που υπήρχε στον τοίχο του οίκου – και
αυτή η συλλογή είναι η ίδια που χρησιμοποιήθηκε
για να προσκαλέσει την άνοδο της οικογένειας τη
ν εποχή της μεταπολίτευσης.
Η αρχαία πρακτική έχει αλλάξει τον κόσμο: οι νησ
ιώτες δεν πιστεύουν στον θεό – αλλά στην προσωπι
κή απόδειξη της ισχύος του φωτισμού. Η απόδειξη
αυτή έχει μετατραπεί σε νόμο της κοινωνίας. Όταν
ο Σπύρος δημοσιεύει το τραγούδι που περιέχει τη
ν αλήθεια της αρχαίας θυσίας, η πόλη σκοτεινιάζε
ι. Τα φώτα στα σπίτια σβήνουν. Οι πολίτες δεν επ
ιτρέπουν να ξαναανακαλυφθεί το παρελθόν. Η αντίσ
ταση είναι από την ίδια την επιβίωση.
Η δίκη τελειώνει με την καταδίκη του Σπύρου για
παραπλανητική πληροφόρηση, αλλά στο τέλος, οι φώ
τα της Κύθηρας αναβλύζουν μόνο στον τοίχο του οί
κου που έχει αποκαλυφθεί. Το τραγούδι του Σπύρου
, που περιέχει την αλήθεια, ακούγεται στην άκρη
της θάλασσας, με τον αέρα του αρχαίου μύθου. Η κ
οινωνία δεν αλλάζει – αλλά κάποιος έχει ακούσει.
Το θρίλερ δεν τελειώνει – αλλά το θρίλερ του τρ
αγικού τελειώνει με τον ήχο που μένει.
