Ο καταδιωκόμενος από τον πολιτικό θρίλερ της επο
χής, ο Φοιτητής Ακτιβιστής επιστρέφει στον νοστα
λγικό νησιώτικο λαό της Καρπαθού, προκειμένου να
ελέγξει τα αρχεία της μεταπολίτευσης. Το νησί,
όπως όλα τα νησιά της ΜεταΑποκάλυψης, δεν έχει π
λέον πρόσβαση σε διεθνή δίκτυα — τα συστήματα επ
ικοινωνίας καταρρέουν μετά την καταστροφή του 20
43, αλλά η ζωή συνεχίζεται με αρχαίους κώδικες:
η περιορισμένη ανάγνωση των χαρτιών, η ακριβής χ
ρονολόγηση των μνημοσύνων, η εκκρεμής εξουσία τω
ν ηγεμόνων των ιερών προσταγών.
Εντοπίζει το έγγραφο στο περιβόητο αρχείο της Μι
κρασιατικής Καταστροφής, με την ακριβή εγγραφή "
ΦΥΛΛΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΝΟΔΟΥ – ΛΆΘΟΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ". Το χ
αρτί φέρει τη σφραγίδα της Δεκαετίας 80, αλλά υπ
ογράφηκε από τον πατέρα του — άνθρωπος που είχε
εξαφανιστεί το 1975. Η παραμονή του στο αρχείο ε
ίναι απαγορευμένη, γιατί η κοινωνική ταξινόμηση
έχει εξελιχθεί σε πολιτική εξουσία: οι επίσημοι
κατάλογοι των «υπερβασικών» δεν ανακαλύπτουν ποτ
έ την αλήθεια της καταγωγής, γιατί κάθε αλήθεια
ξεσκονίζει την ισορροπία.
Όταν εκτυπώνει το χαρτί στο μηχανήματα χαρτογράφ
ησης του νησιού, το μηχάνημα σταματάει — το παλι
ό σύστημα δεν επιτρέπει την ανάγνωση χαρτιών που
περιέχουν την κατηγορία «Λάθος Κατηγορία». Οι π
ρώτοι άνθρωποι που το διαβάζουν ξαφνικά πεθαίνου
ν από άγνωστο τοξικό, και οι ηγέτες του νησιού α
ρχίζουν να τον κυνηγούν.
Η μυστηριώδης αλήθεια είναι η ακόλουθη: ο πατέρα
ς του φοιτητή δεν ήταν Βορειοελληνικός, αλλά μικ
ρασιατικός πρόσφυγας του 1922, που εγκαταστάθηκε
στο νησί με επίσημη προσταγή που αντικαθιστούσε
την ταυτότητα του. Η εθνική μνήμη έχει αποκλείσ
ει την περίπτωσή του — επειδή η αλήθεια θα έκανε
τον ίδιο τον νόμο της κοινωνικής ανόδου ανίσχυρ
ο.
Με το χαρτί στα χέρια του, ο φοιτητής εξαφανίζετ
αι στον παραλιακό προσκήνιο του νησιού. Στο απομ
εινάρι της ανακάλυψης, η συνολική ταξινόμηση των
εγγραφών του νησιού γίνεται πολύ πιο ανοιχτή —
αλλά μόνο για εκείνους που δεν πιστεύουν πια στη
ν ιστορία. Το χαρτί εξαφανίζεται από τα χέρια το
υ, αλλά η επιστολή του γίνεται προσκήνιο σε όλα
τα αρχεία της εποχής. Η κοινωνική άνοδος δεν είν
αι πλέον το μονοπώλιο της ελπίδας — είναι η αλήθ
εια που δεν μπορεί να σταματήσει.
